Çocuklar Öpüştüğünde

çiy yemiş ıslak açtığında gül
düşlerimin dolaştığı ülkede
bir kağnı gidecek sessizce
alev içmiş dudaklı insanlarıyla
delik deşik gövdesi
sevince beş kala
acıyı beş geçe
bir kağnı gidecek sessizce
korkular rüyalarda kalmış
unutulacak kamçı sesleri
yaprakları soyulmuş
ince bir kızılcık sopası
tekrar dönüşürken hayata
alev içmiş dudaklı insanlar
inip menzile varmış kağnılarından
aşkı çağıracaklar
acı çekip gidecek saçlarından

çocuklar öpüştüğünde
çiy yemiş ıslak açtığında gül
özgür olacak kağnılar