İzmir, 12.10.1931 Anadolu, 13 Ekim 1931
Masonluğu fazla telaş almış... Sanki kıyamet kopuyor. Fazla üzdüm galiba!.. Buna çok üzüldüm. Fakat ne yapabilirim ki?! Bir gün Türk milleti ağlayacağına, varsın bütün bir dünya Masonluğu üzülsün... Hatta bundan, Türk olmayan bütün bir dünya üzülse vazifemde bile olmaz. Milletim sağ olsun!.. Mücadele devam edecektir. Hakikatler birer birer meydana çıkacaktır. Bunlar balçıkla sıvanamaz. Türküz ve bütün bir Masonlukla tek başımıza uğraşacak kadar kuvveti kendimizde buluyoruz. Korkumuz yoktur. İşi bulandırmaya lüzum yok: Tıpkı Kur'an'daki "Toyur" kelimesinden bazı yobaz hocaların "Tayyare" manasını çıkarması gibi, "Milletim nev'i beşerdir, vatanım ruyi zemin" diyen prensipleriyle Masonluğu milliyetçi bir teşekkül göstermek doğru değildir. Buna kimse inanmaz. İnandırmaya çalışanlar bir gün yorulacaklar ve düşeceklerdir. O gün, Türk milletinin uykuda olmadığını anlayacaklardır. Masonluk beynelmileliyetçi bir mezheptir. Hem de "Sani- azam" denilen allahlarının himayesinde Türkü, Rumu, Ermeniyi, Yahudiyi, Fransızı, İngilizi milliyet ve din farkı olmaksızın kardeş tanıyan, kardeş yapmaya çalışan kapkara müteassıp bir mezheptir. Türk milleti ve Türk memleketi bu yolda ipliğini boyamak isteyenlerin, -hem de birkaç Türk olmayanın- istismar vasıtası olamaz. Masonluk budur. İnatla inkâr edenler, çok değil, ellerindeki iki ciltlik Larousse lügatiyle, Ansiklopedinin muhtevasını, bellerine -milletin değil, kendi kendilerine- taktıkları kılıç kadar yüreklerinde cesaret varsa, bize tercüme etsinler. Fazlasına zaten lüzum kalmaz. Bugün Masonluk, tatbikatta, dünya politikacılarının, bilhassa Siyonist Yahudilerin elinde bir atlatma, bir istila, bir soygunculuk vasıtası olmaktadır. Türk olmayan bazı kimseler Masonluğu, bizim henüz yaralarını kurutmaya çalışan memleketimizde de böyle kullanmak istiyorlar; kullanmaya çalışıyorlar. Bütün bu hakikatleri inatla inkâr edenler, büyük mağlubiyetin acılarını perişan milletinin varlığında ve kendi nefsinde tatmış olan General Ludendorff un son çıkan Yeni Cihan Harbi adındaki kitabını okuyabilirler. Hakikatleri bulandırmaya lüzum yok. Buna çalışanlar beyhude yorulacaklardır. Çünkü bir gün gelecek, hakikat onları mağlup edecektir. İğneli beşik hakikatten bir damla kan alamayacaktır. Bizim -Hürriyet gazetesinde de açıkça söylediğimiz gibi- şahıslarla hiçbir davamız yoktur. Bunlardan Türk olanların hepsine sevgimiz ve hürmetimiz vardır. Hele Masonluk ağlarının içine düşen temiz ve öz Türk gençleri, bizim ciğerimizden koparılıp alınmış sevgililerdir. Onların ayrılık gamını çektiğimiz yetmiyormuş gibi, bir de bu sevgilileri ithama takatimiz yoktur. Bunlara milliyetsiz demedik. Böyle bir şeyi düşünmek bile istemeyiz. Biz Masonluğa, bu iğneli beşik tuzağına hücum etmekle tehlikeli bir yolun içinde saflıkla yürüyenlere büyük ve milli felaketi haber vermeye çalışıyoruz. Tekrar ediyoruz: Biz Masonluk prensipleriyle bunların neticelerinin düşmanıyız. Mason şefleri ve bazı çömezleri benim Masonluk aleyhinde söylediklerimin hiç ehemmiyeti olmadığını söylüyorlar. Bu çok doğrudur. Mahmut Esat'ın görüşlerinin Türkiye'de, dünyanın bu en güzel, hür memleketinde, gözün tuttuğu veya tutmadığı herhangi bir vatandaşınkinden farkı ve fazlalığı olamaz. Bununla iftihar ederim. Çünkü böyle bir memleketin oğluyum... O halde bütün bu Mason heyecanlarına, gürültülerine neden lüzum görülüyor? Sükûnetle cevap vermek lazımdır. Böyle yaraşır değil mi? Fakat bunu yapamadılar. Zaten yapamazlar da. Varsınlar şahsımla da uğraşsınlar, sövsünler... Türk milleti görüyor. Hakikatin nerede olduğunu biliyor. Bize lazım olan da budur. Bir hakikatin tekrarından zevk alıyoruz ve inanıyoruz ki, Türk gençliği idealini Masonlukta bulamaz. O, on bin yıllık bir tarihin evladıdır. O tıpkı bir zafer kartalı gibi bu tarihin üstünden bugünkü medeniyetin içine girmeye ve orada yükselmeye adaydır.
